jest bieskie,
w kolorze granatowo-zielono-stalowym –
w symbiozie z silnym wiatrem
plujące wysoką falą,
beznamiętnie wytrwałe,
nigdy nie zmęczone ogłuszającym rykiem,
łaskawe dla surferów,
nieczułe na obelgi, krytykę i protesty,
obojętne na korki uliczne, rozwój firmy,
wolny internet i inflację –
uspokojone,
śpiewa w niskich rejestrach o historiach,
których było świadkiem –
o milczeniu samotnych,
o zmęczeniu uciekinierów od zgiełku miasta,
o pierwszym blancie czy pierwszej flaszce
i o wszystkich wyrwanych z rutynowej codzienności,
których gościło na swej plaży –
morze –
basen wieczornych kąpieli
zachodzącego słońca